Karen Vermeren toont abstracties van natuurlijke fenomenen. Ze is gefascineerd door aardverschuivingen, breuken en transformaties. Ze tracht deze te verbeelden in verschillende teken- en schildersmaterialen die elkaar zowel aantrekken als afstoten. Ze creëert lagen en dieptes op allerhande dragers en in zowel kleine als grote formaten. Hierbij onderzoekt zij hoe in een geschilderd beeld fysische eigenschappen een belangrijke rol kunnen spelen, zoals temperatuur (door middel van kleurgebruik), vochtigheid (door middel van vloeibare materialen) en zwaartekracht (door middel van vluchtige dragers). Ze toont details van plaatsen, waar je als toeschouwer middenin lijkt te staan, en de materie niet kan overzien. Hiertegenover toont ze hoe plaatsen zich kunnen verhouden ten opzichte van een ruimte. De materie wordt eindig, de muren vormen grenzen, maar doorbreken tezelfdertijd het gebruikelijk kader van een schilderij. De plaats wordt zoals een object, het lijkt alsof we het van op een afstand kunnen overzien en observeren.